Μεγάλος ημιτελικός, τεράστια έκπληξη, όμως αυτό που μένει στα χείλη όλων είναι «Μόνο η μπάλα μπορεί να προσφέρει τόσες συγκινήσεις…». Αρκετές ώρες μετά, ήρεμα και χωρίς την πίεση που προκαλούσε η ματσάρα του «Καμπ Νου», μπορείς να πεις πως η μπάλα δεν είναι πόρνη! Ναι, η Τσέλσι έβαλε ένα λεωφορείο μπροστά από την εστία του Τσεχ, ναι, ο Ντι Ματέο έπαιξε με… 4-4-1, αλλά μέσα στην περιοχή του, ναι, η κακοτυχία της Μπαρτσελόνα συνεχίστηκε, αλλά επαναλαμβάνω πως η μπάλα δεν είναι… πόρνη.
Η Τσέλσι πήρε μια παλικαρίσια πρόκριση μέσα στη Βαρκελώνη, με τον Ιταλό τεχνικό και τους δέκα που έμειναν να… τρώνε τη μπάλα, να έχουν απίστευτη συνοχή, μα περισσότερο δίψα για τον τελικό. Η χαζή ενέργεια του Τέρι επηρέασε τους Μπλε, αλλά για λίγο γιατί στη συνέχεια φρόντισαν να εκμεταλλευτούν ό,τι ευκαιρία τους δόθηκε.
Δεν ξεχνιέται το γκολ του Ραμίρες το οποίο θεωρώ πως είναι από τα πιο… μάγκικα γκολ στο Τσάμπιονς Λιγκ, όπως δεν βγαίνει από το μυαλό πως η Μπαρτσελόνα εκτέθηκε ανεπανόρθωτα σε αυτή τη φάση, μιας και ήδη είχε εξασφαλίσει σκορ πρόκρισης. Η Μπαρτσελόνα ήθελε, η Τσέλσι δεν την άφησε και η τύχη βοήθησε για να δούμε τους Μπλε στον τελικό.
Πολλές χαμένες ευκαιρίες, δοκάρια, τον Μέσι να μην μπορεί να πιστέψει πως δεν έβαλε το πέναλτι, ωστόσο πρέπει να σταθούμε και στο γεγονός πως μετά από αυτή την μεγάλη φάση οι «μπλαουγκράνα» αδυνατούσαν να απειλήσουν. Οι δέκα του Ντι Ματέο έκοβαν με ευκολία την κάθε επίθεσή των Καταλανών και κανείς δεν πρέπει να λησμονήσει το γεγονός πως οι Λονδρέζοι έπαιζαν χωρίς τα δυο τους στόπερ, αφού Κέιχιλ και Τέρι ήταν εκτός…
Ναι, μπορεί να τους χαρακτηρίσει κανείς brave blues, ναι, έδειξαν πως αυτό το… νέο είδος ποδοσφαίρου κόντρα σε θεαματικές ομάδες έχει τύχη και μάλιστα για… τελικό! Αρκεί, να υπάρχουν και οι κατάλληλοι παίκτες, Ντρογκμπά, Τόρες, Ραμίρες και φυσικά παίκτες που δεν μασάνε. Μήπως όμως εκτός από την ατυχία της Μπαρτσελόνα, το πάθος της Τσέλσι πρέπει να αναζητηθούν ευθύνες και στο πρόσωπο του Πεπ Γκουαρδιόλα, γιατί «Plan B» κόντρα σε τέτοιες άμυνες και υπό αυτές τις συνθήκες δεν υπήρχε, με τους Καταλανούς να αδυνατούν να διασπάσουν την άμυνα των Άγγλων.
Ένα μεγάλο «Μπράβο» στην Τσέλσι για τον άθλο της, αλλά και ένα μεγάλο χειροκρότημα στην Μπαρτσελόνα, έναν γίγαντα του ευρωπαϊκού ποδοσφαίρου που οι φίλοι της μπάλας σέβονται απεριόριστα. Τέλος εποχής δεν μπορούμε να πούμε σε καμία περίπτωση, τέλος του κύκλου μιας απίστευτης τετραετίας σίγουρα είναι πιο… δόκιμο, αφού ένα μοντέλο βασισμένο σε παίκτες – ηγέτες, που έχουν ως σκοπό το θεαματικό ποδόσφαιρο δεν.. καταστρέφεται έτσι. Το πάθημα έγινε μάθημα και η Μπαρτσελόνα με τις κατάλληλες «ενέσεις» μπορεί να αναδυθεί ξανά για την κορυφή της Ευρώπης!
Δεν ξεχνιέται το γκολ του Ραμίρες το οποίο θεωρώ πως είναι από τα πιο… μάγκικα γκολ στο Τσάμπιονς Λιγκ, όπως δεν βγαίνει από το μυαλό πως η Μπαρτσελόνα εκτέθηκε ανεπανόρθωτα σε αυτή τη φάση, μιας και ήδη είχε εξασφαλίσει σκορ πρόκρισης. Η Μπαρτσελόνα ήθελε, η Τσέλσι δεν την άφησε και η τύχη βοήθησε για να δούμε τους Μπλε στον τελικό.
Πολλές χαμένες ευκαιρίες, δοκάρια, τον Μέσι να μην μπορεί να πιστέψει πως δεν έβαλε το πέναλτι, ωστόσο πρέπει να σταθούμε και στο γεγονός πως μετά από αυτή την μεγάλη φάση οι «μπλαουγκράνα» αδυνατούσαν να απειλήσουν. Οι δέκα του Ντι Ματέο έκοβαν με ευκολία την κάθε επίθεσή των Καταλανών και κανείς δεν πρέπει να λησμονήσει το γεγονός πως οι Λονδρέζοι έπαιζαν χωρίς τα δυο τους στόπερ, αφού Κέιχιλ και Τέρι ήταν εκτός…
Ναι, μπορεί να τους χαρακτηρίσει κανείς brave blues, ναι, έδειξαν πως αυτό το… νέο είδος ποδοσφαίρου κόντρα σε θεαματικές ομάδες έχει τύχη και μάλιστα για… τελικό! Αρκεί, να υπάρχουν και οι κατάλληλοι παίκτες, Ντρογκμπά, Τόρες, Ραμίρες και φυσικά παίκτες που δεν μασάνε. Μήπως όμως εκτός από την ατυχία της Μπαρτσελόνα, το πάθος της Τσέλσι πρέπει να αναζητηθούν ευθύνες και στο πρόσωπο του Πεπ Γκουαρδιόλα, γιατί «Plan B» κόντρα σε τέτοιες άμυνες και υπό αυτές τις συνθήκες δεν υπήρχε, με τους Καταλανούς να αδυνατούν να διασπάσουν την άμυνα των Άγγλων.
Ένα μεγάλο «Μπράβο» στην Τσέλσι για τον άθλο της, αλλά και ένα μεγάλο χειροκρότημα στην Μπαρτσελόνα, έναν γίγαντα του ευρωπαϊκού ποδοσφαίρου που οι φίλοι της μπάλας σέβονται απεριόριστα. Τέλος εποχής δεν μπορούμε να πούμε σε καμία περίπτωση, τέλος του κύκλου μιας απίστευτης τετραετίας σίγουρα είναι πιο… δόκιμο, αφού ένα μοντέλο βασισμένο σε παίκτες – ηγέτες, που έχουν ως σκοπό το θεαματικό ποδόσφαιρο δεν.. καταστρέφεται έτσι. Το πάθημα έγινε μάθημα και η Μπαρτσελόνα με τις κατάλληλες «ενέσεις» μπορεί να αναδυθεί ξανά για την κορυφή της Ευρώπης!
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου